Over Susanne

Mijn naam is Susanne Bouwmeester en ik ben moeder van vier kinderen, Tijn (2011), Lenthe (2012), Quinten (2013) en Tyge (2017).  Ik ben Toegepast Psycholoog richting Ontwikkeling en Onderwijs en begin 2017 gestart met gezinspraktijk Vrij Opgroeien.

Ik ben gepassioneerd door het ouderschap en heb mij doormiddel van mijn studies en persoonlijke verdieping volledig gericht op de vraag hoe ouders hun kinderen kunnen helpen zich optimaal te ontwikkelen. Op een toegankelijke wijze wil ik ouders de mogelijkheid bieden om oplossingsgericht aan het werk te gaan en zelfbewust hun kinderen te gaan begeleiden. Persoonlijke ontwikkeling, bewustwording van belemmerende overtuigingen en onverwerkte emoties uit het verleden, mindfullness -leven in het hier en nu-, een liefdevolle, empatische en aandachtige, niet oordelende, houding zijn zaken die ik in het ouderschap heel belangrijk vind en daarom ook in mijn begeleiding een centraal onderdeel vormen.

Als hoogsensitief meisje heb ik het in mijn jeugd niet altijd even makkelijk gehad. Alles wat er gezegd en gedaan werd kwam bij me binnen. Het leed in de wereld, het onbewust handelen van mensen en de onechtheid en hardheid waarmee mensen vaak met elkaar om gaan trok ik mij altijd erg aan. Ook hetgeen wat niet gezegd en gedaan werd, maar onuitgesproken en onzichtbaar was voor mij altijd heel voelbaar. De energie die ergens hing, spanningen tussen mensen en de onuitgesproken gevoelens en behoeften waren voor mij goed voelbaar en verwarde me. Ik voelde me vaak onbegrepen en kreeg steeds meer de overtuigingen dat ik er niet mocht zijn, dat ik niet gehoord mocht worden en dat niemand accepteerde zoals ik was. In mijn puberteit ben ik hierdoor erg depressief geraakt. Ik was moe, verdrietig, beschadigde mijzelf, had een eetstoornis en wilde er letterlijk niet meer zijn. Na zo’n 3 jaar in therapie, waarin het eigenlijk alleen maar steeds slechter met mij ging, koos ik er voor zelfstandig te gaan werken aan mijn eigen herstel en langzaam aan ging het steeds beter met mij, ik pakte mijn school weer op (ik had mijn vwo niet afgemaakt, dus ik moest eerst naar het MBO om vervolgens naar het HBO te kunnen) ging weer activiteiten ondernemen, ging nieuwe contacten aan en leerde mijn man kennen. Inmiddels ben ik 31 en al zo’n 11 jaar volledig hersteld.

In 2011 mocht ik voor de eerste keer moeder worden. Eigenlijk al tijdens de zwangerschap merkte ik dat de reguliere manier van omgaan met het ouderschap en met kinderen niet bij mij paste. Het past niet bij wie ik ben en niet bij wat ik geloof dat goed is voor kinderen.  Ik ging op een zoektocht naar wat dan wel bij mij past en wat ik mijn kinderen wilde bieden. Ik ontdekte onder ander het natuurlijk ouderschap, dat uit gaat van de behoeften van het kind, zoals de behoefte aan warmte, geborgenheid, responsiviteit en aanwezigheid. De ontdekking van het natuurlijk ouderschap heeft mijn grote interesse aangewakkerd om mij verder te verdiepen in het ouderschap en mijn eigen intuïtie in het ouderschap (mijn oermoedergevoelens) te volgen.

Ook het temperament en de hooggevoeligheid van mijn kinderen vroegen van mij dat ik me nog dieper persoonlijk ging ontwikkelen, zodat ik op een zelfbewuste en onvoorwaardelijke manier met mijn kinderen om kan gaan en nog bewuster in het leven sta. Steeds weer merk ik hoe mijn kinderen mij enorm spiegelen en ik zie dit als een kans om mij persoonlijk te ontwikkelen,  door bijvoorbeeld naar onverwerkte stukken in het verleden te kijken, belemmerende overtuigingen te ontdekken, onverwerkte emoties te uiten en te leren leven in het nu. Ook tijdens mijn studie en in mijn werk als leerlingenbegeleider en mijn werk als (spel)begeleider met kinderen met ontwikkelingsstoornissen, gedragsproblemen, hechtingsproblematiek en Autisme Spectrum Stoornissen heb ik veel geleerd over de begeleiding van kinderen en jongeren en het belang van oprechte aandacht en een liefdevolle houding. Door als ouder of begeleider aan een liefdevolle houding te werken, waarbij je echt in het hier en nu kan zijn en belemmerende overtuigingen los kan laten kan je echt open staan voor je kind en leren wat het kind nodig heeft om zich optimaal te ontwikkelen.